- Risiko negara menilai kebarangkalian sesebuah negara akan mungkir kewajipan kewangannya disebabkan oleh faktor politik, sosial dan ekonomi.
- Ia berbeza daripada premium risiko kerana yang pertama merupakan analisis komprehensif dan yang kedua merupakan perbezaan kadar faedah khusus untuk bon.
- Untuk mengurangkan risiko ini, pelabur menggunakan alat kepelbagaian dan pengukuran geografi seperti indeks EMBI atau penarafan kredit.
Apabila seseorang memutuskan untuk memindahkan wang mereka ke luar negara, mereka akan menghadapi satu konsep yang mungkin kedengaran teknikal tetapi asas: risiko negara. Pada asasnya, ia merupakan barometer ketidakpastian yang memberitahu kita sama ada selamat untuk melabur dalam ekonomi sesebuah negara atau tidak, dengan mengambil kira bahawa ia bukan sahaja tentang angka, tetapi juga tentang bagaimana kerajaan melayan rakyatnya dan seluruh dunia.
Secara ringkasnya, ia merupakan kebarangkalian sesebuah negara akan mungkir membayar obligasi kewangan antarabangsanya. Sama ada disebabkan oleh krisis ekonomi yang teruk, perubahan kerajaan secara tiba-tiba atau pergolakan sosial, penunjuk ini memberi amaran kepada pelabur tentang potensi masalah yang boleh menjejaskan aset atau hak mereka di wilayah tersebut.
Menghuraikan konsep: Definisi dan nuansa
Secara tepatnya, risiko negara mempunyai beberapa lapisan. Di satu pihak, terdapat pandangan luas yang merangkumi sebarang akibat negatif yang boleh menjejaskan import, eksport atau pemilikan syarikat asing akibat perubahan dalam struktur sosial atau politik negara. Pada asasnya, ia adalah risiko yang wujud akibat beroperasi dalam persekitaran asing.
Dari perspektif kewangan yang lebih luas, kita sedang membincangkan tentang risiko yang ditanggung apabila membeli sekuriti pendapatan tetap atau pendapatan berubah-ubah yang dikeluarkan oleh entiti di negara tersebut, atau apabila memberikan pinjaman kepada penduduknya. Jika risiko itu berlaku, pelabur menghadapi kemungkinan pembayaran balik tertangguh atau, dalam senario terburuk, kemustahilan untuk mendapatkan semula hutang mereka, yang secara langsung dikaitkan dengan risiko kredit dan mekanisme perlindungannya.
Risiko Negara vs. Premium Risiko: Adakah ia sama?
Ramai orang sering mengelirukan kedua-dua istilah ini, tetapi walaupun ia berkaitan, ia tidak sama. Risiko negara merupakan penilaian komprehensif dan kualitatif yang mempertimbangkan inflasi, KDNK dan kestabilan politik. Sebaliknya, premium risiko adalah angka yang lebih konkrit: ia adalah spread kadar faedah yang dituntut oleh pasaran untuk bon sesebuah negara berbanding dengan negara yang dianggap "selamat".
Contohnya, di Zon Euro, penanda arasnya ialah Jerman dan bonnya (Bund), manakala di benua Amerika, penanda arasnya ialah Amerika Syarikat dan bon Perbendaharaannya. Jika sesebuah negara perlu membayar hasil yang jauh lebih tinggi daripada Jerman untuk seseorang membeli hutangnya, seperti yang berlaku apabila menganalisis bon 10 tahun dan risikonya , itu kerana pelabur melihat kebarangkalian mungkir yang lebih tinggi , sekali gus mencerminkan sebahagian daripada risiko negara keseluruhan.
Pembolehubah yang menggerakkan jarum risiko
Untuk mengira penunjuk ini, pakar tidak menggunakan syiling, tetapi menganalisis tiga set faktor utama:
- Faktor Ekonomi: Di sinilah hutang luar negeri berhubung kait dengan KDNK, tahap inflasi (yang menakutkan jika ia sangat tinggi), pertumbuhan KDNK dan jumlah rizab antarabangsa yang perlu dibayar oleh kerajaan memainkan peranan.
- Faktor Politik: Kekuatan cabang eksekutif, kewujudan rasuah, kualiti undang-undang dan hubungan antarabangsa dianalisis. Jika terdapat sekatan luaran atau rangka kerja institusi yang lemah, risiko melonjak naik segera.
- Faktor Sosial: Ketidaksamaan ekonomi, pengangguran dan kualiti perkhidmatan asas seperti kesihatan dan pendidikan adalah kuncinya. Bantahan besar-besaran atau ketidakstabilan sosial mewujudkan persekitaran ketidakpastian yang Ia menakutkan modal asing..
Klasifikasi dan jenis risiko
Bergantung pada punca masalah, kita boleh membahagikan risiko ini kepada dua aspek. Risiko ekonomi dan kewangan merujuk kepada keupayaan sebenar untuk membayar; ini termasuk kemelesetan, hiperinflasi atau ketidakseimbangan perdagangan. Sebaliknya, risiko politik memberi tumpuan kepada tadbir urus, seperti apabila kerajaan memutuskan untuk menasionalisasikan syarikat swasta atau mengubah undang-undang cukai secara tiba-tiba sehingga merugikan pelabur.
Bagaimanakah risiko diukur dalam dunia sebenar?
Terdapat beberapa alat untuk mengukur risiko ini. Salah satu yang paling terkenal ialah Indeks EMBI JP Morgan , yang mengukur perbezaan antara bon pasaran baru muncul dan Perbendaharaan AS. Terdapat juga agensi penarafan seperti Moody's, Standard & Poor's dan Fitch, yang memberikan penarafan kredit berdasarkan kekuatan kewangan sesebuah negara.
Satu lagi cara untuk melihatnya ialah pada Credit Default Swaps (CDS) , yang berfungsi sebagai insurans terhadap keingkaran. Jika kos menginsuranskan hutang sesebuah negara meningkat, ia adalah petanda jelas bahawa pasaran percaya risiko telah meningkat. Pada masa ini, negara seperti Venezuela, Rusia, Argentina dan Zimbabwe sering menduduki tempat teratas dalam senarai berisiko tinggi , manakala Norway dan Switzerland mewakili tempat perlindungan paling selamat.
Kesan terhadap strategi perdagangan dan pertahanan
Risiko tinggi bukan sekadar statistik; ia mempunyai kesan sebenar. Ia menyebabkan kos kewangan meningkat, keyakinan pelabur terhakis, dan hubungan perdagangan merosot. Satu contoh yang jelas ialah kesan perang di Ukraine, yang menurut BBVA, boleh menyebabkan perdagangan antarabangsa jatuh sehingga 4%.
Untuk mengelakkan bermain rolet Rusia dengan modal mereka, pelabur menggunakan strategi mitigasi. Yang paling berkesan ialah kepelbagaian geografi , iaitu mengagihkan wang mereka merentasi rantau yang berbeza untuk mengelakkan kebergantungan pada satu negara. Adalah juga penting untuk menganalisis nisbah risiko/ganjaran dan menjalankan kajian menyeluruh tentang risiko tertentu sebelum mengambil risiko.
Pengurusan pelaburan antarabangsa yang bijak bergantung pada pemahaman bahawa kestabilan ekonomi dan politik adalah asas keuntungan. Dengan menggabungkan analisis penunjuk seperti EMBI, penarafan kredit dan strategi kepelbagaian, adalah mungkin untuk menavigasi pasaran global sambil melindungi modal daripada ketidakstabilan negara.
