Czym jest spółka prywatna: definicja, rodzaje, różnice i przykłady

Home » Gospodarka » Czym jest spółka prywatna: definicja, rodzaje, różnice i przykłady

W języku potocznym często przeciwstawiamy sobie firmy prywatne i publiczne, aby odróżnić organizacje prywatne od podmiotów kontrolowanych przez państwo . To rozróżnienie własności wpływa na cele, metody finansowania, poziom przejrzystości i procesy decyzyjne w każdym modelu.

Warto również zauważyć, że w zależności od kraju termin „spółka prywatna” może odnosić się do dwóch powiązanych, ale odrębnych podmiotów: z jednej strony, każdej spółki nienależącej do sektora publicznego , z drugiej strony, podmiotu „nienotowanego”, czyli takiego, którego akcje nie są notowane na giełdzie. W każdym przypadku, mimo że są to spółki prywatne, działają one zgodnie z bardzo specyficznymi przepisami, regulacjami sektorowymi i obowiązkami podatkowymi .

Czym właściwie jest spółka prywatna?

Spółka prywatna to organizacja, w której kapitał i kontrola należą do osób fizycznych, rodzin, grup inwestorów lub innych spółek prywatnych . Jej zarząd jest niezależny od rządu, a jej głównym celem jest generowanie zysków poprzez produkcję lub świadczenie usług na rynku.

Na wielu rynkach rozwiniętych termin ten jest również używany w odniesieniu do spółek, które nie są notowane na giełdzie . W tym sensie ich akcje lub udziały są przedmiotem obrotu prywatnego pomiędzy ograniczoną liczbą akcjonariuszy lub inwestorów i nie są dostępne dla ogółu społeczeństwa.

Wiele spółek prywatnych jest własnością ich założycieli lub ich rodzin, choć pracownicy i menedżerowie często posiadają akcje . Podobnie, spółka zależna spółki publicznej może mieć „prywatną” strukturę prawną, ale jej dane są konsolidowane w sprawozdaniach finansowych grupy notowanej na giełdzie ze względu na wymogi księgowe i regulacyjne dotyczące papierów wartościowych.

Spółki prywatne podlegają ramom prawnym kraju, w którym działają, a obowiązki różnią się w zależności od jurysdykcji. Na przykład w Stanach Zjednoczonych generalnie nie mają one obowiązku publikowania rocznych sprawozdań finansowych , podczas gdy w Europie wymogi dotyczące przejrzystości są zazwyczaj wyższe. W Australii część 2E ustawy o spółkach z 2001 r. nakłada na spółki giełdowe obowiązek składania określonych dokumentów w Komisji Papierów Wartościowych i Inwestycji (SEC), co nie dotyczy spółek prywatnych.

Kluczowe cechy przedsiębiorstwa prywatnego

Chociaż zakres przypadków jest szeroki, istnieją wspólne cechy, które pozwalają nam zidentyfikować te typy podmiotów, zwłaszcza w porównaniu z podmiotami publicznymi. Ogólnie rzecz biorąc, cechy te obejmują własność prywatną, koncentrację na rentowności, przestrzeganie prawa i elastyczność operacyjną.

• Własność prywatna i kontrolaKapitał należy do osób prywatnych lub spółek niepaństwowych, a zarządzanie nim jest zorganizowane swobodnie, w ramach obowiązujących przepisów prawa.
• Cel zarobkowySą stworzone do rywalizacji i osiągania zysków; ich sukces mierzy się wynikami ekonomicznymi i wartością generowaną dla właścicieli.
• Podlega regulacjiMuszą płacić podatki, przestrzegać przepisów prawa pracy, przepisów dotyczących konkurencji i przepisów sektorowych (służba zdrowia, edukacja, energetyka, telekomunikacja itp.).
• Przejrzystość i raportowanieObowiązek ujawniania informacji jest na ogół bardziej ograniczony niż w przypadku spółek giełdowych; w UE jest on zwykle bardziej rygorystyczny niż w USA, gdzie wiele spółek prywatnych nie publikuje swoich sprawozdań finansowych.
• Ograniczenia partneraW Stanach Zjednoczonych ustawa o giełdzie papierów wartościowych z 1934 r. (sekcja 12(g)) wymaga rejestracji i raportowania po przekroczeniu określonych progów liczby akcjonariuszy i aktywów, tradycyjnie 2.000 akcjonariuszy (lub 500 akcjonariuszy nieupoważnionych). Ustawa o spółkach inwestycyjnych z 1940 r. wymaga rejestracji funduszy z ponad 100 widelcówwśród innych kryteriów.
• Elastyczność strategicznaNiezależność od szerokich zgromadzeń akcjonariuszy ani celów politycznych pozwala zarządowi skupić się na długoterminowy i reaguj szybko.

Z historycznego punktu widzenia, nowoczesne przedsiębiorstwa prywatne uległy konsolidacji w okresie renesansu i rozwoju handlu międzynarodowego, a później rewolucji przemysłowej. Państwa monarchiczne i imperialne wykorzystywały te struktury jako motory ekspansji gospodarczej i politycznej w okresie merkantylizmu, torując drogę współczesnemu kapitalizmowi.

Rodzaje spółek prywatnych

Jednoosobowa działalność gospodarcza . Jest to działalność gospodarcza prowadzona przez jednego właściciela. Są to proste struktury zakładania działalności gospodarczej, w których właściciel ma pełną kontrolę i zazwyczaj nieograniczoną odpowiedzialność za długi i zobowiązania. Chociaż nieformalna definicja bywa niejasna, kluczową kwestią jest to, że ten rodzaj działalności uczestniczy w produkcji lub wymianie towarów i usług oraz działa bezpośrednio na rynku.

Spółka partnerska lub spółka kapitałowa . Dwie lub więcej osób łączy się w celu osiągnięcia zysku. Mogą to być spółki jawne, spółki z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółki z ograniczoną odpowiedzialnością wspólników, w zależności od lokalnych przepisów. W spółkach osobowych odpowiedzialność za długi może być całkowita i nieograniczona; w spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością jest ograniczona do kwoty inwestycji.

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (LLC) . Chroni majątek osobisty wspólników: każdy odpowiada tylko do wysokości swojego udziału. Jest to powszechne rozwiązanie, gdy pożądane jest wyraźne oddzielenie osobowości prawnej spółki od osobowości prawnej jej wspólników oraz elastyczne zasady organizacji wewnętrznej.

Spółka akcyjna lub korporacja . Podmiot z własną osobowością prawną i strukturą kapitałową podzieloną na akcje. Może mieć ograniczoną odpowiedzialność i od kilku do tysięcy akcjonariuszy, a jej akcje mogą lub nie być przedmiotem obrotu publicznego. Skuteczna kontrola zależy od akcjonariatu i jest sprawowana za pośrednictwem zarządu i organów zarządzających.

Warto również zauważyć, że modele biznesowe korporacji są wykorzystywane także w sektorze państwowym, za pośrednictwem przedsiębiorstw państwowych , których większościowym udziałowcem jest państwo; ich celem jest priorytetowe traktowanie interesów ogółu społeczeństwa, a nie rentowności.

Różnice między firmami prywatnymi i publicznymi

Główną granicą jest własność: jeśli większość kapitału jest w posiadaniu osób prywatnych, nazywamy go prywatnym; jeśli jest własnością państwa, jest publiczny. Od tego momentu cele , zachęty i procedury ulegają zmianie.

• Własność i celSektor prywatny dąży do maksymalizacji zysków; sektor publiczny może stawiać na pierwszym miejscu cele społeczne, powszechny dostęp, stabilność lub obronę sektorów strategicznych.
• Podejmowanie decyzjiW sektorze prywatnym decyzje w interesie akcjonariuszy podejmuje organ zarządzający spółką (rada nadzorcza, zarząd). W sektorze publicznym inicjatywa pochodzi od państwa, które wyznacza cele i kontroluje aktywność.
• Gestión de recursosPrzedsiębiorstwa prywatne zazwyczaj cieszą się większą swobodą działania; w spółkach publicznych sprzedaż aktywów lub istotne zmiany strategiczne wymagają zgody rządu.
• FinansowanieSektor prywatny jest finansowany z źródła finansowania takich jak kapitał prywatny, zadłużenie bankowe czy rynki; sektor publiczny, z budżetami państwowymi, podatkami, a także z własnymi dochodami z działalności.
• Przejrzystość i nadzórInstytucje publiczne podlegają intensywniejszej kontroli politycznej i administracyjnej; instytucje prywatne składają sprawozdania w granicach wymaganych przez prawo, a jeśli są spółką publiczną, zgodnie z [konkretnym systemem/regulaminem]. wymagania rynku.

To rozróżnienie nie jest absolutne. Istnieją przedsiębiorstwa mieszane z kapitałem publicznym i prywatnym, a także procesy nacjonalizacji (przekształcenia przedsiębiorstwa prywatnego w przedsiębiorstwo publiczne) i prywatyzacji (przekształcenia przedsiębiorstwa publicznego w prywatne). W niektórych debatach podkreśla się, że przedsiębiorstwa prywatne zazwyczaj produkują to, co ma najwyższą marżę zysku, a nie to, co jest „najbardziej niezbędne” dla kraju; w praktyce rządy korygują te potencjalne niedoskonałości rynku poprzez regulacje, podatki i bezpośrednie świadczenie usług, tam gdzie jest to właściwe.

Ład korporacyjny: ryzyko przedsiębiorcze i decyzje przedsiębiorcze

W dużych spółkach, zwłaszcza tych notowanych na giełdzie, zazwyczaj rozróżnia się dwie role. Inwestor podejmujący ryzyko to akcjonariusz, który wnosi kapitał i ponosi odpowiedzialność za zmienność dywidendy i ceny akcji w zależności od wyników i oczekiwań.

Organem decyzyjnym jest zespół kierowniczy wyższego szczebla (prezes, członkowie zarządu i menedżerowie), który opracowuje i wdraża strategię. Musi on ponosić odpowiedzialność przed akcjonariuszami, którzy decydują, czy utrzymać ich zaufanie. Kadra kierownicza wyższego szczebla musi starannie rozróżniać pojęcia niepewności i ryzyka : podejmowanie przedsięwzięcia bez znajomości prawdopodobieństwa jest niepewnością; działanie ze znanym prawdopodobieństwem jest ryzykiem, a oba te pojęcia wpływają na sposób zarządzania spółką prywatną.

Rola gospodarcza i społeczna, ze szczególnym uwzględnieniem krajów rozwijających się

Przedsiębiorstwa prywatne stanowią trzon sektora prywatnego i są motorem wzrostu, zatrudnienia i innowacji. Inwestują w badania i rozwój, tworzą nowe produkty i usługi oraz podnoszą jakość życia poprzez konkurencję i wydajność.

W krajach rozwijających się ich rola jest jeszcze bardziej widoczna: generują dochody za pośrednictwem podatków i opłat , a w przypadku działalności wydobywczej dodają tantiemy, zasoby finansujące infrastrukturę i polityki publiczne, które przyciągają inwestycje i poprawiają jakość usług.

Jednak kraje te stoją również przed dylematami. Gdy własność sektorów strategicznych (energetyka, woda, transport) trafia w ręce prywatne bez odpowiednich regulacji, dostęp do nich i ich jakość dla ludności mogą ucierpieć. Dlatego państwa dostosowują ramy regulacyjne, ustanawiają podstawowe usługi publiczne i, w stosownych przypadkach, zarządzają przedsiębiorstwami państwowymi.

Niedawna historia niektórych krajów Ameryki Łacińskiej ilustruje modele protekcjonistyczne, w których część sektora biznesowego została ściśle zintegrowana z państwem. Na przykład w Kolumbii utworzono takie podmioty jak SENA i ICBF , a także fundusze kompensacyjne, aby promować konkurencyjność przedsiębiorstw i realizować misje społeczne (szkolenia, opieka społeczna i ochrona dzieci).

Oprócz roli gospodarczej wiele przedsiębiorstw prywatnych dobrowolnie promuje programy odpowiedzialności społecznej i partnerstwa publiczno-prywatne w celu poprawy jakości usług, wsparcia edukacji lub modernizacji infrastruktury, uzupełniając w ten sposób działania państwa.

Przykłady firm prywatnych

Jeśli zastosujemy szeroką definicję „prywatnego” jako „niepaństwowego”, obejmuje ona zarówno gigantyczne korporacje, jak i MŚP; istnieją listy największych firm prywatnych , które ilustrują sytuację w tym sektorze. Do najbardziej znanych na świecie należą Amazon, Costco, Alphabet (Google), Toyota, Samsung Electronics, AT&T, ExxonMobil, Foxconn i Mercedes-Benz Group . Wszystkie te firmy działają z kapitałem niepaństwowym i konkurują na otwartych rynkach.

W sferze hiszpańskojęzycznej i regionalnej możemy również wymienić BBVA (bankowość), LATAM Airlines (lotnictwo), Anagrama Publishing House (wydawnictwo) oraz Hyundai Motor Company w Azji, które reprezentują różne sektory i skale działalności. Niektóre są notowane na giełdzie, inne nie, ale we wszystkich przypadkach mówimy o firmach prywatnych.

Dla tych, którzy szukają ciekawości i skali, specjalistyczne publikacje, takie jak Forbes, okresowo sporządzają listy największych prywatnych firm w Stanach Zjednoczonych. Są one przydatne, gdy trzeba ocenić konkurencyjność rynku i najszybciej rozwijające się sektory.

Aspekty prawne i rynkowe: notować czy nie notować?

Granica między „prywatnym” a „publicznym” może odnosić się do notowań na giełdzie. Na rynkach takich jak Stany Zjednoczone, „spółka publiczna” oznacza, że ​​spółka jest notowana na giełdzie i musi przestrzegać rygorystycznych zasad ujawniania informacji. „Spółka prywatna” to taka, która nie jest notowana na giełdzie i w związku z tym ma mniej obowiązków w zakresie udostępniania informacji opinii publicznej.

Nie oznacza to jednak działania bez kontroli: istnieją progi (takie jak te zawarte w sekcji 12(g) Ustawy o giełdzie z 1934 r.), które wymagają rejestracji, gdy przekroczona zostanie określona liczba posiadaczy i aktywów, a spółki inwestycyjne podlegają przepisom Ustawy o spółkach inwestycyjnych z 1940 r., gdy przekroczą limity, takie jak 100 inwestorów.

W Europie nawet spółki nienotowane na giełdzie są zazwyczaj zobowiązane do składania sprawozdań finansowych i przestrzegania standardów rachunkowości i audytu. W Australii spółki notowane na giełdzie muszą składać dokumentację do Komisji Papierów Wartościowych i Inwestycji (część 2E ustawy o spółkach z 2001 r.), co nie dotyczy spółek prywatnych.

Inny powszechny niuans: spółki zależne notowanych na giełdzie grup kapitałowych mogą być z prawnego punktu widzenia spółkami prywatnymi, ale ich aktywa, zobowiązania i działalność są uwzględniane w skonsolidowanych sprawozdaniach spółki dominującej, zgodnie z wymogami standardów rachunkowości i organów nadzorujących obrót papierami wartościowymi.

Przedsiębiorczość, szkolenia i bankowość dla firm

Każdy, kto chce założyć firmę, może wybrać strukturę, która najlepiej odpowiada jego potrzebom (jednoosobowa działalność gospodarcza, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, spółka akcyjna itp.). Przedsiębiorczość to najczęstszy sposób wejścia do sektora prywatnego, dlatego warto zasięgnąć porady, aby wybrać strukturę z odpowiednimi podatkami, odpowiedzialnością i zasadami zarządzania.

Dla kadry zarządzającej w sektorze publicznym dostępne są specjalistyczne programy studiów podyplomowych z zakresu administracji publicznej i zarządzania , przydatne do zrozumienia interakcji firm prywatnych z rządem. W sektorze finansowym banki oferują konta firmowe i usługi, które ułatwiają windykację, płatności i zarządzanie przepływami pieniężnymi, co jest niezbędne do skutecznego skalowania działalności.

Powiązane terminy i zasoby

Aby poszerzyć kontekst i słownictwo tej dziedziny, poniżej zamieszczono wybór pojęć i kierunków lektur, takich jak analiza PESTEL , które odnoszą się do przedsiębiorstw prywatnych oraz ich otoczenia ekonomicznego i prawnego :

• O nas, Biznesmen, Firma rodzinna y Rodzaje podmiotów gospodarczych.
• Własność prywatna, Sektor prywatny, Kapitalizm y Gospodarka rynkowa.
• Spółka publiczna, Spółka publiczna (Stany Zjednoczone), Prywatyzacja y Liberalizm.
• Listy i rankingi sektorowe, takie jak duże firmy prywatne w EE.UU.

Na zakończenie warto podkreślić kilka praktycznych kwestii: w większości jurysdykcji spółki prywatne mają mniej obowiązków informacyjnych niż spółki notowane na giełdzie; a gdy nie są notowane na giełdzie, mogą chronić poufne informacje przed konkurencją, zachowując zaufanie klientów i interesariuszy. W zamian muszą ściśle przestrzegać przepisów podatkowych, pracowniczych i branżowych oraz wdrażać dobre praktyki w zakresie zarządzania i zgodności .

Wszystko powyższe tworzy jasny obraz: firmy prywatne, niezależnie od tego, czy są notowane na giełdzie, czy nie, małe czy międzynarodowe, napędzają gospodarkę rynkową, konkurują ze sobą, oferując wartościowe towary i usługi , oraz koordynują działania z rządem poprzez podatki, regulacje i, w stosownych przypadkach, współpracę. Wybór odpowiedniej struktury prawnej, mądre zarządzanie i zrozumienie ram prawnych danego kraju decydują o tym, czy projekt po prostu działa, czy też trwa i rozwija się.

Podobne artykuły:

Rodzaje spółek: klasyfikacja prawna, sektorowa i ekonomiczna w Hiszpanii